Voorjaarsproject 2012

Verdriet en Troost

Programma

  • Franz Joseph Haydn – Vier van ‘Die sieben letzten Worte Jesu Christi’
    • 1e woord: Vater, vergib ihnen, denn sie wissen nicht, was sie tun
    • 5e woord: Mich dürstet
    • 6e woord: Es ist vollbracht
    • De aardbeving (zonder koor)
  • Michael Haydn – Tenebrae factae sunt uit Responsoria in Parasceve
  • Edward Elgar – Elegy
  • Ture Rangström – Divertimento elegiaco
  • Pjotr Iljitsj Tsjaikovsky – Elegy

Dirigent: Joris Peters
m.m.v. Vocaal Ensemble PANiek

Concerten

  • Zaterdag 3 maart 2012: Cenakelkerk, Heilig Landstichting
  • Zondag 4 maart 2012: Petruskerk, Nijmegen

Dirigent Joris Peters

Joris Peters begon op dertienjarige leeftijd met het volgen van cellolessen. Eerst onder begeleiding van Frank Spronk, later werden de lessen overgenomen door Hugo Doesburg. Van laatstgenoemde bleef hij lessen krijgen, ook toen hij in 1998 verhuisde naar Nijmegen om biologie te gaan studeren. In datzelfde jaar werd hij lid van Nijmeegs Muziekensemble Flos Campi. In 2002, het jaar waarin hij zijn studie biologie afsloot, ruilde hij Flos Campi in voor het Nijmeegs Studentenorkest CMC. Naast orkestmuziek heeft Joris ook veel ervaring met kamermuziek opgedaan in o.a. het Nicolaas kwartet.

Sinds 2004 is Joris ook actief als dirigent. Met een zelf samengesteld ensemble voerde hij o.a. Appalachian Spring van Aaron Copland uit. Ook heeft hij in samenwerking met Flos Campi en leerlingen van het Montessoricollege Nijmegen een project rond Peer Gynt gedaan.

Hij is vaste invaller bij het Nijmeegs Studentenorkest en heeft ook ingevallen in het Nederlands Artsenorkest. Bij het Apeldoorns Symfonieorkest heeft hij een programma gedirigeerd met muziek geïnspireerd door Mozart. Joris ontvangt lessen in orkestdirectie van Quentin Clare, dirigent van het Leids en Nijmeegs Studentenorkest.

In het najaar van 2009 dirigeerde Joris ‘Klank-in-Beeld’ van het Nijmeegs Strijkersgilde waarin filmmuziek ten gehore werd gebracht.

Vocaal Ensemble PANiek

Vocaal Ensemble PANiek is opgericht in 1975 bij gelegenheid van het PAN-concours, een muziekfestival voor studentenensembles dat in dat jaar in Nijmegen plaatsvond. Acht leden van Audite Nova presenteerden zich toen met in allerijl ingestudeerde Engelse en Italiaanse madrigalen. Het succes van het optreden was zodanig dat het dubbelkwartet besloot door te gaan. In 1994 werd het gezelschap uitgebreid naar twaalf zangers. In 1995 kwam een cd van PANiek uit met Nederlandse koormuziek uit de twintigste eeuw. Een tweede cd, met de Responsoria voor Witte Donderdag van Carlo Gesualdo, verscheen in april 2004.

PANiek treedt zonder dirigent op, maar krijgt in de voorbereiding naar een concert deskundige begeleiding. Vanaf 1988, eerst incidenteel, daarna permanent, coachte Hans van den Hombergh. Van zijn grote kennis heeft PANiek jarenlang de vruchten mogen plukken. Sinds begin 2010 is dirigent / coach / zanger Bas Ramselaar betrokken bij de vocale en muzikale begeleiding van de concertprogramma´s.


www.vocaalensemblepaniek.nl

Recensie

Verdriet en Troost (Het Nijmeegs Strijkersgilde in Hees met Vocaal ensemble PANiek olv Joris Peters op Zondag 4 maart 2012 in de Petruskerk.Toen ik naar ‘ons’ kerkje liep zag ik het al: overal auto’s en fietsen. Niet gewoon vol, maar stampvol. Met dank aan De Vereniging Dorpsbelang Hees, want voor vijf Euro op de eerste rang mogen zitten laat je niet zomaar aan je voorbij gaan.Zonder programmaboekje (dat was uitverkocht) ben ik stiekem achterin bij het orgel gaan zitten om naar de muziek te luisteren en daarbij deed ik de volgende associaties op:

Schnittke. Verstilde muziek, die me qua melodie soms aan Schubert’s Gute Nacht (Winterreise) deed denken. Melancholie en eenzaamheid in een muisstille, stampvolle kerk.

Papa Haydn met Paniek. Wat een koor zeg, twaalf zuivere stemmen in prachtig duet met het orkest. Soms alleen de mannen, dan weer de vrouwen. Heel brede muziek.

Met Michael Haydn (broertje van Papa) deed Paniek (ditmaal à capella) nog eens een lijdensduit in het zakje Daarbij viel het me op hoe gelijkklinkend dit koor zonder dirigent kan zingen. Soms leek het wel Mozarts Ave Verum, zo melodieus klonk het.

Elgar. Toen het Gilde inzette, had ik het gevoel dat het koor er nog stond. Het was alsof de strijkers stonden te zingen. Het zijn die spaarzame momenten, die je van zo’n concert bijblijven. Zo’n klank, dat gevoel van eenheid. Heel goed Gilde. Heel goed Joris Peters.

Rangström. Ik had nog nooit van de man gehoord, maar ik had voortdurend het gevoel Griegse melodieën te horen die bij een Zweedse film passen. Veel chromatiek, de romantiek eigen, maar ook klonk er een soort Jan, Piet, JORIS en Corneel in het laatste deel door.

Tsjaikovski (hoe spel je het eigenlijk). Een tragische componist bij uitstek die zijn seksuele sores compenseerde met fantastische melodieën.

Toen ik weer naar buiten ging, huilde de hemel, maar ik was vertroost door PANiek en Gilde. Zo werkt dat bij muziek.

Dick C. van Eck

Fotos